Αιθήρ

Αντί Προλόγου
Η πρώτη μου ανάρτηση

Ήρθε η ώρα, επιτέλους! Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε πριν από τρία χρόνια, αλλά μόλις σήμερα θα αποκτήσει υπόσταση, θα γίνει πραγματικά δικό μου. Αφορμή για αυτό στάθηκε η τυχαία, διαδικτυακή μου συνάντηση με έναν άνθρωπο που μου θύμισε πόσο μου αρέσει να γράφω, να δημιουργώ γραπτό κείμενο από τις σκέψεις μου, να βλέπω την αντανάκλαση του νου μου στο χαρτί. Μου είχε λείψει τόσο πολύ αυτό, που αισθάνομαι ότι το κεφάλι μου θα εκραγεί σε χιλιάδες μικρά κομμάτια πολύχρωμων σκέψεων, που θα πλημμυρίσουν τον Ιστό κι έπειτα θα εξαφανιστούν, αστραπιαία, αλλά θεαματικά... Προσπαθώ να συγκρατήσω έστω και μερικά ψήγματα αυτών των σκέψεων -πού ήταν κρυμμένες τόσο καιρό, ποια πορτούλα άνοιξε άραγε στην ψυχή μου και τους έδειξε το δρόμο για την έξοδο; Όπως και να' χει, εγώ είμαι ευτυχής αυτή τη στιγμή! Μπερδεμένη, βαθύτατα αναστατωμένη, αλλά ευτυχής!
Σε ευχαριστώ πολύ, Χριστίνα!

Αυτά τα λίγα εισαγωγικά...
Με λένε Δώρα, αλλά προτιμώ το Αιθήρ, είμαι αέρας σκέτος, ανεμοδούρα για την ακρίβεια, το μυαλό μου τρέχει με ταχύτητες με τις οποίες το σώμα μου αδυνατεί να συμβαδίσει, κάτι που πραγματικά με εξαντλεί. Κάπως έτσι επέλεξα το όνομα του ιστολογίου, με βάση την ψυχοσύνθεσή μου, αλλά και επειδή θέλω όσοι μου κάνουν την τιμή να με διαβάσουν, να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι τα θέματα με τα οποία θα ασχολούμαι θα είναι πολλά και διαφορετικά, συχνά -αν όχι πάντα- άσχετα και ασύνδετα μεταξύ τους -η εντιμότης πάνω απ' όλα, δε θέλω να σας παραπλανήσω!
Θα επανέλθω σύντομα... δεν έχω μαγειρέψει ακόμα και πεινώ!