"Ξέσπασε σε κλάματα η Ιταλίδα Υπουργός Εργασίας Έλσα Φορνέρο, ενώ ανακοίνωνε στους συμπατριώτες της τα νέα μέτρα λιτότητας" ... Αυτό συνέβη τη στιγμή ακριβώς που προσπάθησε να αρθρώσει τη λέξη "θυσία". Γιατί το να ζητάς από έναν λαό (και ειδικά από τα κατώτερα οικονομικά του στρώματα) να θυσιαστεί, δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα.
Αναπόφευκτη η σύγκριση: για εμάς ούτε ένα δάκρυ, ρε γαμώτο, έστω και κροκοδείλιο... Μας κοιτούν κατάματα και μας ζητούν να δώσουμε το αίμα μας χωρίς καν να συσπαστεί το πρόσωπό τους...
Πώς γίναμε έτσι οι Έλληνες!
Και σκέφτομαι ότι οι ατάκες του Ζουγανέλη στο χθεσινό "Αλ Τσαντίρι" ήταν σοφές: είμαστε πολύ μαλάκες, τελικά! Αναρωτιόμαστε πού είναι οι καλοί και οι δίκαιοι, ενώ χρόνια τώρα ανεβάζουμε σε όλες τις θέσεις ουσίας τις μετριότητες...
Τα λόγια περιττεύουν...
Υ.Γ. Καλό ταξίδι σε όσους ετοιμάζονται να ξενιτευτούν παρά τη θέλησή τους... Να είστε καλά, παιδιά, εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να πάνε όλα καλά!
Λόγια του αέρα... ετερόκλητα και ανάκατα, σαν τη σκόνη που κουβαλά μαζί του ο άνεμος, λίγη από τον έναν τόπο, λίγη από τον άλλον...
2 σχόλια:
Τι λες χρυσό μου! Εδώ έρχονται τόσοι βουλευτές και ζητάνε τώρα αναδρομικά εκατομμυρίων ευρώ... Πόσο χοντρόπετσοι, αναίσχυντοι, παρτάκηδες μπορεί πια να είναι!
Καλά τα λες Cleareaching! Και για να συμπληρώσω θα υπενθυμίσω εκτός από τα αναδρομικά "μπικικίνια" των βουλευτών, τις λίστες με τους κατέχοντες λογαριασμούς στο εξωτερικό πολλοι από αυτούς είναι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι δημοσίου ή άνεργοι -εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ- την οποία λίστα ουδέ ποτέ είδαμε ούτε και πρόκειται να δούμε. Κάποια στιγμή χωρίς να φαίνεται το όνομα και το ΑΦΜ άνεργος είχε λογαρισμό στην Ελβετία με 180.000ευρώ και υπάλληλος δημοσίου αμοιβόμενος με 2,000ευρώ μηνιαίως είχε καταθέσεις πάλι στην Ελβετία ύψους 2.000.000 ευρώ. Μην αναρωτιέστε, δεν έχω κάνει λάθος στα μηδενικά.
Για ποιά δάκρυα μιλάμε; πάλι καλά που δεν μας φτύνουν κατάμουτρα και εμείς να αναρωτιόμαστε αν μας φτύνουν για να μην μας... βασκάνουν!
Δημοσίευση σχολίου