Το προφίλ του Έλληνα διαφημιστή (τρίτωσε το κακό)

Συνεχίζω ακάθεκτη, αν και εν τω μεταξύ μου έχει έρθει να γράψω εντελώς διαφορετικά πράγματα... Τι μπορεί να συμπεράνει τελικά κανείς για αυτούς τους άνδρες -γιατί αναμφίβολα πρόκειται περί ανδρών.
Αυτό που νομίζω εγώ, είναι ότι οι εν λόγω εκπρόσωποι του ανδρικού φύλου, έχουν μεγαλώσει και γαλουχηθεί με βάση αυτό το παράξενο στερεότυπο που κυριαρχεί, στην Ελλάδα τουλάχιστον, για τους άνδρες: οι άνδρες είναι αιώνια παιδιά, δε μεγαλώνουν ποτέ, έχουν δικαίωμα να τσιλιμπουρδίζουν -και να... μπουρδίζουν γενικότερα- δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα επίγεια (σπίτι, φαγητό, οικογένεια, παιδιά), δεν ξέρουν ακόμη, ύστερα από δέκα συναπτά έτη διαμονής στο ίδιο σπίτι, πού στο καλό βρίσκεται η ζάχαρη και οι κάλτσες τους, πετούν απενοχοποιημένα τις τρίχες τους στο μπάνιο, στο νιπτήρα και οπουδήποτε αλλού και έρχονται σετ με τον καναπέ, το τηλεκοντρόλ και κάνα- δυο ρεμάλια φίλους τους.
Ήθελα να πιστεύω ότι το πρότυπο αυτό τείνει να εξαλειφθεί, αλλά τα γεγονότα διαρκώς με διαψεύδουν. Να υπογραμμίσω, σε αυτό το σημείο, ότι ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο οι γυναίκες, οι οποίες ούτως ή άλλως ωριμάζουμε γρήγορα για αμιγώς βιολογικούς λόγους, είμαστε αναγκασμένες από τις οικογένειές μας να επιταχύνουμε ακόμα περισσότερο αυτή τη διαδικασία. Ποιος βλάκας, άραγε, έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι γυναίκες δεν είναι κατά βάθος παιδιά; Το έχω ακούσει κι εγώ η ίδια να μου το λένε για το σύζυγό μου: "είναι ένα παιδί, μην τον παρεξηγείς". Σοβαρά; Να σας ενημερώσω, λοιπόν, ότι κι εγώ ένα παιδί είμαι. Είμαι σίγουρη, μάλιστα, ότι αν υπήρχε κάποιου είδους "μετρητής παιδικότητας", θα μπορούσα άνετα να σπάσω το κοντέρ του!
Πίσω στους δημιουργούς των ελληνικών διαφημίσεων, όμως. Όντας οι ίδιοι στην ουσία "παιδιά" του στερεότυπου που ανέφερα παραπάνω, οι άνδρες αυτοί το αναπαράγουν, ηθελημένα ή μη και στη δουλειά τους. Έτσι, η ελληνική διαφήμιση ευλογεί το στερεότυπο και το ξαναφέρνει στην επιφάνεια και την επικαιρότητα, ενώ ανά τον κόσμο συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές σε αυτόν ακριβώς τον τομέα (σχέσεις των δύο φύλων, θέση της γυναίκας, όπως θέλετε πείτε το).
Ειλικρινά, πιστεύω ότι θα έπρεπε να υφίσταται νόμος που να απαγορεύει ρητά την προβολή αυτών των αποκυημάτων των 30something διαφημιστών. Ο κόσμος εξελίσσεται κι αυτοί παραμένουν εκεί, πιστοί στις αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν κι ανίκανοι να τις αποτινάξουν και να κοιτάξουν μπροστά.
Από καθαρά ψυχολογικής σκοπιάς, πιθανώς να πάσχουν από ένα είδος συνδρόμου, το οποίο στην εξελικτική ψυχολογία ονομάζεται "προσκόλληση στο πρωκτικό στάδιο" και ορίζεται από την αδυναμία του ατόμου να προχωρήσει ομαλά προς τα επόμενα στάδια, τον τρόμο του δηλαδή μπροστά στον απογαλακτισμό, την προσωπική ενηλικίωση και την ανάληψη των ευθυνών του εαυτού του. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο πολιτισμός μας, όπως είναι σήμερα, βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων και ουσιαστικά δομείται και στηρίζεται στα θεμέλια αυτής ακριβώς της παρατεταμένης προσκόλλησης στο πρωκτικό στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης.
Αναμένω τα σχόλια και τις όποιες διορθώσεις σας.